Anne Rice o Krzyku w Niebiosa

Powieść Krzyk w niebiosa nie mogłaby powstać bez dogłębnych studiów. Zaciągnęłam dług wdzięczności , nie tylko wobec wielu pisarzy epoki, o której traktuje książka, ale i wobec autorów licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych, dotyczących opery, kastratów, osiemnastego wieku, sztuki, muzyki, Włoch oraz Neapolu, Rzymu i Wenecji.

Ponadto sięgałam do wielu materiałów mówiących o cechach fizycznych eunuchów i pragnę szczególnie podziękować doktorowi Robertowi Owenowi, który pomógł mi przebrnąć przez gąszcz literatury medycznej dotyczącej tego problemu.

Pragnę również podziękować pani Anne- Marie Bates, która wspaniałomyślnie udostępniła mi taśmowe nagranie Alessandra Moreschiego, ostatniego kastrata, śpiewającego w chórze Kaplicy Sykstyńskiej i jedynego, którego głos został kiedykolwiek zarejestrowany.

Postacie wszystkich głównych bohaterów powieści są fikcyjne. I chociaż dokładałam wszelkich starań, by przedstawić właściwy portret kastratów i epoki , pozwoliłam sobie na pewne nieścisłości w stosunku do konkretnych postaci oraz czasu. Nicolino, Farinelli i Caffarelli istnieli w rzeczywistości i byli sławnymi kastratami; jednak opis wyglądu Caffarellego przedstawiony w książce został wymyślony.

Opis stosowanych przez Guida metod nauczania został oparty na Early History of singing W.J. Hendersona, jednak za wszystkie uproszczenia i nie ścisłości , odpowiedzialność ponoszę ja.

Bezpośrednią inspirację do opisu pierwszych muzycznych wrażeń Tonia z pobytu w Bazylice Świętego Marka stanowił album Baroque Venice. Music of Gabrieli, Bassano, Monteverdi, nagrany przez Decca Recording Company w 1972 roku, wraz z załączonym w nim opisem pierwszej wizyty Jean Baptiste Duvala w Bazylice Świętego Marka w 1607 roku.

The Garden of Love Alessandra Scarlattiego ( Catherine Gayer, sopran jako Adonis i Brigitte Fassbaender, kontralt , jako Wenus) nagrany przez Deutsche Grammophon w 1964 roku zainspirowało mnie do stworzenia jedynej części książki napisanej do muzyki - duetu Tonia z hrabiną w Neapolu.

Szczegółowy opis Achille en Sciro Metastasia, libretta, które Guido wybrał na debiut Tonia w Rzymie, można znaleźć w unikatowym dziele Vernon Lee Studies in the 18th century Italy.

Wiele barokowych oper popularnych w opisywanym przeze mnie okresie jest zarejestrowanych na płytach.
Gorąco zachęcam jednak czytelników, aby w celu dogłębnego zrozumienia tej muzyki szukali nagrań, na których dawne role eunuchów wykonują śpiewaczki. Kastraci dysponowali czystymi sopranami i kontraltami. Alt czy męski falset nie daje prawdziwego wyobrażenia o pięknie ich głosów.