Ereszkigal

Klaudia- Charakterystyka postaci

Niewątpliwie jest to jedna z najtragiczniejszych postaci w Kronikach. Tragizm Klaudii polega na hybrydowej naturze dziecka i kobiety uwięzionej w ciele pięcioletniej dziewczynki. Uczynienie wampirem tak młodej istoty było zbrodnią przeciwko wszelkim prawom natury, za którą Lestat został słusznie ukarany.

Uczynił Klaudię niezwykle silną. O osobowości tak potężnej, jaką miał on sam i stokroć bardziej bezduszną. Klaudia jako dziecko jest doskonałym myśliwym , który zachłannie uczy się od swojego ojca. Niestety z upływem lat pojawiają się wątpliwości i pytania. I wreszcie świadomość najgorszego, że nigdy nie pozna ludzkiego życia w pełni. Nie dowie się jak to jest być kobietą, prawdziwą kobietą ze wszystkimi cielesnymi i seksualnymi atrybutami kobiecości. Pomimo niezłomnego charakteru Klaudia jest bezsilna. Jej ciało o ograniczonych możliwościach wymaga stale towarzysza i opiekuna, wampirzego anioła stróża, którego z chęcią by się pozbyła.

Swój gniew w bezsilności zwraca przeciwko swojemu ojcu, później przeciwko Louisowi który nie zapobiegł jej przemianie. Ostatnią nadzieją jest dla niej odnalezienie istot jej podobnych. Wiara , że wampiry Starego Świata znają tajemnice ich gatunku i mogłyby zaradzić jej nieszczęściu , zawiedzie Louisa i Klaudię aż do Paryża. We Francji rozegra się prawdziwy dramat Klaudii , która rzuci w twarz Louisowi oskarżenia i zmusi go do stworzenia Madeleine. Louis , będąc pod urokiem Armanda- przywódcy paryskiego Teatru Wampirów, przystaje na jej warunki, tym bardziej , że podświadomie pragnie się od niej uwolnić. Jednak nie przynosi to oczekiwanych zmian, gdyż Klaudia za próbę zabicia Lestata będzie musiała zapłacić najwyższą cenę.

Według samej Klaudii- nie posiadała ona ludzkiej natury. W tym sensie, iż nie wiedziała czym jest współczucie, dobra wola, zasady moralne. To czyniło ją perfekcyjnym zabójcą i perfekcyjnym wampirem z natury, ale to nie uchroniło ją przed uczuciami żalu, gniewu, wściekłości i nienawiści, a także miłości. Niezaprzeczalnej miłości do Louisa , której jednak Klaudia nie umiała ani nazwać , ani wyrazić, ale którą Louis wyczuwał instynktownie. Mimo to ich uczucie zostało poddane ciężkiej próbie , z której oboje wyszli przegrani.

Klaudia i rozwój jej jako postaci, to jeden z ciekawszych wątków Wywiadu. Początkowa niewinność dziecka i dziecięca świadomość wyraża się prostych , nieskomplikowanych aktach zabójstwa, zabawy z ofiarami, pierwotnej i zwierzęcej naturze zabijania. Następnie jej charakter ewoluuje , jest to etap edukacji, powolnej nauki i doskonalenia , rozwoju osobowości. Dojrzewanie Klaudii jako wampira przejawia się początkowo w stawianiu pytań. Pytań trudnych i dla jej stworzyciela bolesnych. Stąd rodzi się bunt przeciwko Lestatowi.

Psychicznie dojrzałą kobietą staje się Klaudia w czasie wędrówek po Europie. Wówczas jej osobowość emanuje. Ujawnia się jej własny system filozoficzny, silna chęć odseparowania się od Louisa , którego słabość ją drażni i rozpacz w bezsilności. Koniec końców Klaudia zwróci się i przeciwko Louisowi, oskarżając go - i słusznie- o bierność. Kiedy jednak Louis w końcu jej ulega i sprzeniewierza własnym ideałom jest już niestety za późno .

Jest więc to postać skazana z góry na przegraną, której los pisze się niejako sam. Od chwili gdy Lestat wziął ją w ramiona jest skazana na unicestwienie. Niesamowita niezłomność jej charakteru, umiejętność manipulacji i opanowanie są niewystarczające aby pokonać fatum które sprowadzili na nią Lestat i Louis. Klaudia miała być po części eksperymentem , spoiwem , który scementowałby związek dwóch wampirów. Okazała się być ich przekleństwem i wiecznym wyrzutem sumienia, tym straszliwszym , że w pełni zasłużonym.